กาลครั้งหนึ่ง...
องค์ชายน้อยรูปหล่อ ชเวซีวอน ได้หมั้นหมายกับองค์ชายน้อยรูปงาม คิมฮีชอล
องค์ชายซีวอนตกหลุมรักองคฺ์ชายน้อยคิมฮีชอลตั้งแต่แรกพบสบตากัน
"ฉันชื่อชเวซีวอน ยินดีที่ได้รู้จัก ...?"
"...คิมฮีชอล.."
"คิมฮีชอล..ต่อไปนี้ มาเป็นเจ้าหญิงของฉันนะ"
องค์ชายฮีชอลไม่ตอบอะไรได้แต่หน้าแดงด้วยความเขินแล้วพยักหน้า
วันเวลาผ่านไป...
องค์ชายน้อยทั้งคู่ ก็เติบโตขึ้น
เป็นเจ้าชายหนุ่มรูปหล่อ
และพระคู่หมั้นรูปงาม
ทั้งสองสนิทกันมาก
เรียกได้ว่า สนิทกันมากแบบไม่แคร์สื่อ...
(ความจริงก็ไม่ต้องแคร์ใครนิ? เป็นคนในราชวงศ์นี่นา)
จนในที่สุดก็เกิดเป็นความรัก
แต่แล้ว...
เจ้าชายซีวอนผู้ทำหน้าที่สืบทอดราชบัลลังก์
ก็ต้องปฏิบัติภารกิจมากมาย
จึกต้องลาจากคู่หมั้นเป็นเวลานาน
"ลาก่อน เจ้าหญิงของผม..."
"ผมสัญญาว่าผมจะกลับมา"
เวลาผ่านไปนานเสียจนเจ้าหญิงชักหวั่นใจว่าเจ้าชายของเขาจะไม่กลับมา
พระคู่หมั้นได้แต่นั่งถอดถอนใจอย่างเดียวดาย
ขณะนั้นเององครักษ์ฮันกยอง
ผู้คอยเฝ้ามองอย่างเป็นห่วง ก็รู้สึกสงสารยิ่งนัก
จึงตัดสินใจเดินเข้าไปปลอบใจพระคู่หมั้น
"พระคู่หมั้น ได้โปรดอย่าทำใบหน้าเศร้าหมองเช่นนี้เลยพะยะค่ะ"
"ฉันเหงา... เมื่อไหร่ซีวอนจะกลับมาล่ะ ฮันกยอง"
"อีกไม่นานองค์ชายก็กลับมาแล้วพะย่ะค่ะ ระหว่างที่รอองค์ชาย
หม่อมฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเองนะพะย่ะค่ะ"
"ฮันกยอง..ระหว่างที่ฉันไม่อยู่...นายช่วยดูแลฮีชอลของฉันด้วยนะ"
"พะย่ะค่ะ หม่อมฉันสัญญา"
เพื่อรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับองค์ชายซีวอน
ผู้เป็นทั้งนายเหนือหัว เพื่อนสนิทและ...
...บุคคลที่เขาแอบรักข้างเดียวตลอดมา
แต่แล้ว
ช่วงเวลาที่เจ้าชายไม่อยู่
ก็ทำให้องครักษ์ฮันกยองและพระคู่หมั่นฮีชอล
สนิทสนมกัน
สนิทกันเสียจนฮันกยองคิดว่านี่คงเป็นรักครั้งใหม่
คิดว่าทั้งเขาและพระคู่หมั้นคงลืมเ้จ้าชายได้แล้ว
จึงตัดสินใจสารภาพรักกับพระคู่หมั้น
"ท่านฮีชอล... หม่อมฉันรักพระองค์พะย่ะค่ะ"
"............"
"ให้หม่อมฉันเป็นผู้ที่ได้อยู่เคียงข้างพระองค์ได้ไหมพะย่ะค่ะ?"
แต่พระคู่หมั้นหาได้รักองครักษ์ไม่ จึงปฏิเสธอย่างถนอมน้ำใจ
ว่าตนเห็นฮันกยองเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่่งเท่านั้น...
พระคู่หมั้นตัดสินใจที่จะเดินทางออกจากวังเพื่อหนีความวุ่นวายใจ
ทั้งเรื่องของซีวอนและฮันกยอง
และหันหน้าเข้าสู่วงการโคฟเวอร์เกิร์ลกรุ๊ป!
ส่วนเจ้าชายซีวอนหลังจากปฏิบัติภารกิจเจร็จเรียบร้อยก็รีบตรงกลับวังทันที
แล้วก็พบว่าเจ้าหญิงของเขาหายตัวไป!!!
เจ้าชายจึงออกตามหาด้วยความร้อนใจ
"ฮีชอล....เจ้าหญิงของผม... คุณอยู่ที่ไหนกัน.."
วันแล้ววันเล่าที่เจ้าชายออกตามหาเจ้าหญิงของเขา
จนใบหน้าทรุดโทรม
และไม่ว่าองครักษ์จะพยายามห้ามปรามเท่าไหร่คำตอบที่ได้ก็มีเพียง
"ไม่ได้หรอก... ฉันต้องตามหาฮีชอล"
ทางด้านพระคู่หมั้นฮีชอลก็โหมเต้นโคฟเวอร์
แต่ไม่ว่าจะเต้นโคฟเวอร์เท่าไหร่ๆ
ก็ไม่อาจสลัดเรื่องขององค์ชายซีวอนออกจากหัวได้เลย
จึงตัดสินใจออกเดินทางกลับวัง
ขณะที่กำลังรีบร้อนเดินทางอยู่นั้น พระคู่หมั้นก็สะดุดล้มลง
ทำให้ข้อเท้าแพลง
พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นเงาที่คุ้นเคยอยู่ไกลๆ
จึงฝืนลุกขึ้นยืนมองให้ชัดๆ
แล้วเงานั้นก็ลงจากหลังม้าวิ่งตรงมาที่เขา
ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากองค์ชายซีวอน
เจ้าชายซีวอนคุกเข่าลงตรงหน้า
สอดประสานสายตากับเจ้าหญิงของตน
และตัดสินใจเอ่ยถามออกไปด้วยความกล้าๆ กลัวๆ
"กลับมาเป็นเจ้าหญิงของผมอีกครั้งได้ไหมฮีชอล ?"
พระคู่หมั้นใบหน้าแดงก่ำไม่พูดอะไร
แต่ยิ้มทั้งน้ำตาแล้วพยักหน้าตอบแทน
เจ้าชายโผเข้าโอบกอดเจ้าหญิงด้วยความดีใจ
แล้วกระซิบเบาๆว่า
"อย่าไปไหนอีกนะ.. เจ้าหญิงของผม"
หลังจากนั้นองค์ชายก็สังเกตเห็นข้อเท้าที่เริ่มบวมของเ้จ้าหญิง
จึงให้องค์หญิงขึ้นขี่หลังของตน
เมื่อพาองค์หญิงมาถึงม้าแล้ว เจ้าชายก็ส่งตัวเจ้าหญิงขึ้นบนหลังม้า
แล้วพาตัวเองขึ้นซ้อนหลังเพื่อเดินทางกลับวัง
つづく?
แต่งโดย
เด็กหญิง niqueynick และ เด็กหญิง boboba555
edit @ 30 Oct 2009 01:08:03 by BOBOBA555
http://www.honeybee-cd.com/starry_sky.html
